Wspólne Spotkanie Parlamentarne zorganizowane w ramach polskiej prezydencji w Brukseli w dniach 5 i 6 grudnia poświęcone było „Spójności społecznej i rozwojowi demograficznemu w zrównoważonej Europie”.

Współprzewodniczącymi spotkania byli Marszałek Sejmu RP Ewa Kopacz, Marszałek Senatu RP Bogdan Borusewicz i Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek.

 
Dwudniowe obrady podzielone zostały na cztery części: panel 1 – „Gospodarcze i budżetowe konsekwencje zmian demograficznych”; panel 2 – „Spójność społeczna a rozwój regionalny”; panel 3 – „Społeczne i równościowe aspekty zatrudnienia i zmian demograficznych” oraz sesja plenarna na zakończenie spotkania.

Charakterystyczną cechą spotkania była ożywiona dyskusja pomiędzy parlamentarzystami narodowymi, członkami Parlamentu Europejskiego oraz ekspertami, która pokazała złożoność omawianych zagadnień i specyfikę narodową występujących problemów.

Na przykład: w Wielkiej Brytanii starzenie się społeczeństwa nie jest problemem i nie grozi wyspom wyludnienie, jest wręcz przeciwnie średnia wieku obniża się i występują zjawiska przeludnienia. Problemem, z którym muszą się zmierzyć politycy, samorządy i zwyczajni Brytyjczycy to fakt, że korzystne zjawiska demograficzne spowodowane są dużym napływem imigrantów z Unii i spoza niej.

W tym kontekście parlamentarzysta belgijski zadał pytanie, czy wysoka dzietność w rodzinach imigrantów z krajów arabskich, obserwowana w Belgii, rozwiąże palący problem zachwiania prawidłowych proporcji pomiędzy liczbą emerytów i ludzi pracujących? 

Zgoła odmienna sytuacja jest w Estonii, która powoli się wyludnia, także z powodu emigracji wewnątrzunijnej. Przeciętna długość życia jest niższa z powodów historycznych (w dawnych krajach sowieckich opieka zdrowotna była na niskim poziomie a warunki pracy nie odpowiadały standardom europejskim  a więc podniesienie wieku emerytalnego nie ma znaczenia.

Co te tak odmienne kraje łączy? Brak wystarczającej liczby miejsc pracy zwłaszcza dla ludzi młodych, ale także dla ludzi w wieku 50 + i to jest zasadniczy problem wszystkich państw unijnych w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego.

 
Konieczne są zatem działania prorozwojowe powodujące wzrost liczby miejsc pracy. Z drugiej strony, należy dokonać rzetelnego przeglądu wszystkich programów przygotowujących ludzi do pierwszego i ponownego wejścia na rynek pracy ze szczególnym uwzględnieniem równości dostępu do rynku dla mężczyzn i kobiet. Nieefektywne działania powinny zostać pozbawione wsparcia finansowego. Takie są z grubsza konkluzje spotkania.