Zapraszam do lektury stenogramu z mojego wystąpienia na posiedzeniu Sejmu w czwartek, 15 grudnia.

Pani Marszałek! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Unia Europejska to nie jest wartość absolutna, ale to jest organizacja, dzięki której w jej granicach, począwszy od zakończenia II wojny światowej, a właściwie od czasu jej utworzenia, nie było konfliktów zbrojnych. Unia Europejska dzisiaj jest atrakcyjnym miejscem, do którego chcą dołączyć Chorwaci, Serbowie, są już tam Słoweńcy, pozostałe narody Bałkanów, a niedawno jeszcze na tym terenie była krwawa wojna. Narody bałkańskie myślą, że wchodząc do Unii Europejskiej, zapewnią sobie trwały pokój i obszar rozwoju. Jest to dla nich, powiedzmy, pewien wyznacznik modernizacji państwa. Tymczasem entuzjaści Prawa i Sprawiedliwości przestrzegają te narody przed Unią, pokazując na wiecu pod pomnikiem zasmuconego marszałka Piłsudskiego transparent ˝Konzentration lager Europa˝. Gdzie nas, Polaków, zaprowadzi Kaczyński, kiedy już uciekniemy z tego europejskiego obozu koncentracyjnego?

    Podczas dzisiejszej debaty oprócz wielu bzdur było kilka - niestety tylko kilka - wypowiedzi rozsądnych posłów prawicy. Chciałbym się do nich dołączyć. Nie dyskutujemy dzisiaj, czy mamy być w Unii Europejskiej i czy Unia Europejska ma być, tylko jaka ona ma być. Zarówno głosy lewicy, jak i głosy prawicy i partii rządzących są tutaj uprawnione. Mamy różne wizje. Dyskutujmy o tych wizjach, być może coś się z tego narodzi nowego. Pan premier powiedział, że przekazanie większych kompetencji instytucjom europejskim jest naszą wizją na dzisiaj, na czas kryzysu. Pan poseł Szczerski widzi inaczej Unię Europejską - raczej jako to, co już było sprawdzone, czyli jako grupę suwerennych państw, które dogadują się w różnych sprawach i wspólnie, poprzez decyzje i kompromis, osiągają sukces. Z kolei lewica widzi jedno państwo - Unię Europejską. A więc gdzieś ten obszar poważnej dyskusji jest. Rozmawiajmy o tym. Ale zastanówmy się, jak to wszystko wygląda w kontekście bezpieczeństwa Unii Europejskiej i poszczególnych narodów.

    Wewnętrzne bezpieczeństwo Unii Europejskiej zostało wypracowane w ciągu wielu lat poprzez rozwój współpracy organów ścigania, policji, utworzenie Fronteksu itd. Dzisiaj można powiedzieć, że ten obszar bezpieczeństwa wewnętrznego jest w miarę dobrze zorganizowany, potrafimy walczyć z przestępczością zorganizowaną, bronić swoich granic zewnętrznych. Pojawiają się jednak nowe wyzwania, przestępczość się globalizuje, cyberprzestępczość jest elementem, który dotyczy zagrożeń zarówno cywilnych, jak i wojskowych. W związku z tym jak ma sobie poradzić poszczególne państwo członkowskie niezintegrowane w pewnych formach zorganizowanych?

    Rozmawiamy o wzroście obronności Unii Europejskiej. Mankamentem Unii Europejskiej jest brak decyzyjności. W sytuacjach kiedy trzeba podejmować decyzje, podejmują je poszczególne państwa członkowskie. Przykład Libii, kiedy Francja z Wielką Brytanią podjęły decyzję, zanim jakakolwiek instytucja była na to przygotowana, pokazuje, że jednak są obszary, w których większa integracja, przekazanie większych kompetencji instytucjom europejskim daje nam większe zabezpieczenie, zwiększa nasze bezpieczeństwo w ramach Unii Europejskiej.

    Przy globalizacji zagrożeń musimy się zastanowić, ile suwerenności poszczególnych państw członkowskich, w tym Polski, należy świadomie przekazać do instytucji europejskich, żeby zyskać przestrzeń bezpieczeństwa i pokoju. Mamy wybór: mniej tzw. suwerenności, ale większe bezpieczeństwo, albo większa samodzielność no i rozwiązywanie problemów w pojedynkę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)