W Polsce nie milkną protesty w sprawie ACTA.

Umowę już podpisały umawiające się strony i tym samym rozpoczął się następny etap, w którym kolejne państwa i instytucje ponadpaństwowe ( Unia Europejska ) rozpoczną procedurę ratyfikacyjną, łatwiejszą lub trudniejszą w zależności od wymagań konstytucyjnych. W Polsce umowy międzynarodowe są ratyfikowane  w zasadzie po uzyskaniu zgody przez Sejm i Senat wyrażanej zwykłą większością głosów lub w niektórych przypadkach, kiedy Polska przenosi swoje kompetencje na instytucje międzynarodowe większością 2/3 głosów. Zatem debata i decyzja  jeszcze przed nami.  Byłoby pięknie, gdyby w dyskusji górę nad emocjami i kalkulacjami politycznymi partii i osób wzięły stanowiska  merytoryczne. 

Wcześniej chcę wyjaśnić kilka nieporozumień dość powszechnie u nas powielanych:

1. ACTA spowodują gwałt na polskiej konstytucji.
Żadna umowa międzynarodowa nie może wychodzić poza ramy naszej konstytucji, zatem nie może ograniczać jakichkolwiek praw obywatelskich w niej zawartych.

2. ACTA była omawiana w tajemnicy.
Na początku przez rok, kiedy umowa nie miała  jeszcze uzgodnionego kształtu rzeczywiście tak było, jednak od 2008 roku ACTA jest poddana publicznej dyskusji i od tego czasu kolejne jej edycje wynegocjowane ze strony Unii Europejskiej przez Komisję Europejską były omawiane przez Parlament Europejski. Przez cały czas nie budziła ona nadmiernego zainteresowania światowej i europejskiej opinii publicznej. Dokument w jego ostatecznym kształcie został przesłany przez Komisję Europejską do wszystkich izb parlamentów narodowych krajów UE w celu zaopiniowania  i żaden parlament nie zgłosił zastrzeżeń. W Polsce był on omawiany przez sejmową i senacką komisję do Spraw Unii Europejskiej w sierpniu 2011 r. i uzyskał pozytywną opinię przedstawicieli wszystkich klubów parlamentarnych. W tym czasie do treści dokumentu nikt nie zgłaszał zastrzeżeń ani prezydent, ani  rzecznik praw obywatelskich, ani żaden minister  czy też prezes urzędu centralnego. Media także w tym czasie nie interesowały się tematem, nie mówiąc o już o tysiącach polskich internautów. Cała sprawa wybuchła nagle tuż przed podpisaniem umowy, co nie znaczy, że nie należy ponownie przyjrzeć się ACTA i w konsekwencji podjąć poważną rozmowę na temat skutecznej ochrony praw autorskich bez szkody dla wolności Internetu.